Kit's profileจะต้มยำ ทำแกง...ผมก็เชิญBlogListsNetwork Tools Help

Blog


    Fashion Show ตอนสาม

     
     
     
    ....ดนตรีนั้นคือชีวิต จังหวะคอยลิขิตให้ชีวิตก้าวไป...
    ...แสงสีที่สวยสดใส นั้นเป็นจิตใจที่สดใสเสรี
                                                                                        เพลงหางเครื่อง
     
     
     
    Isadora McKenna Ostrom แม้ว่าเธอจะติบโตที่รัฐโคโลราโด ท่ามกลางธรรมชาติ โทนสีที่น้อยนิด ความเป็นอยู่แบบเรียบง่าย และแฟชั่นแบบท้องถิ่นที่สืบต่อกันมา
    แต่ก็กล้าพูดได้ว่าเธอเป็นศิลปินที่มีความเป็นเอกลักษณ์ของตัวเองสูง งานในครั้งนี้เธอจงใจดึงป๊อป ที่เปิดตามผับบาร์ทั้งหลายที่เกลื่อนเมืองลอสแองเจอลีส สีสันสดในมาจากแสงไฟของบรรดาผับเหล่านั้น ในขณะที่ก็ยังมีความเป็น "ขยะ" ซ่อนในตัวมันเอง 
    คุณเห็นด้วยกับคำว่า ศิลปินที่มีเอกลักษณ์แห่งตัวตนสูง ในตัวเธอไหม?
     

     
    neon1 ไม่ต้องตกใจครับ นางแบบ นายแบบมีน้อย ใช้สอยกันอย่างประหยัด..

    ลองนึกตามว่าคุณ ใส่ชุดในคอลเลคชั่นเธอ...  neon2



    neon3  เด็กๆคือผ้าใบขาวสะอาด....เมื่อโตแล้วก็สาดสีใคร สีมัน

     ชิ้นที่เห็นถึงคอนเซปท์เธอง่ายที่สุด(ในความคิดผมครับ)  neon4


    Fashion Show ตอนสอง

     
     
     
    ....ชนใดไม่มีดนตรีกาล   ในสันดานเป็นคนชอบกลนัก....
                                                                                        รัชกาลที่ ๖
     
     
     
    วันนี้ขอเสนอผลงานของ Christina Delion เธอบอกเธอชอบร็อคและขอย้ำว่า เวลาฟังต้องเปิดเพลงดังๆด้วย เสื้อผ้าที่ออกแบบจึงมีกลิ่นอายสีเข้ม ลุ่มลึกปนอยู่.... เธอบอกว่ากลุ่มลูกค้าเธอคือคนที่อยากเป็นเป้าสายตาท่ามกลางผู้คน คุณล่ะเห็นด้วยกับเธอหรือไม่?
     

     
    show21 อย่ากระชากแรงกว่านี้นะแม่คุณ...

    เปิดอีกนิดดดด...  Show22



    Show23  เจ้าของชุดบอกว่า ชุดของเธอ ชายก็ใส่ได้ หุหุหุ

     มาดูกระโปรงสั้น(หน้า)กันบ้าง  Show24



    Show25 ผมว่ายังผ่าแพ้ชุดกี่เพ้านะครับเนี่ย...

    Fashion Show ตอนหนึ่ง

     
     
     
    ....ดนตรีเป็นเครื่องแสดงออก และเครื่องมือสื่อสารของคนเรามาช้านาน....
     
     
     
     
    โจทย์ของแฟชั่นที่โรงเรียนมอบให้แก่เด็กนักเรียนเทอมสุดท้ายของโรงเรียนปีนี้คือ.."ดนตรีที่ฉัน/ผมชอบ" ไม่ว่าจะเป็นแจ๊ส ร็อค ป๊อบ คลาสสิค หรืออัลเตอร์เนทีฟ ก็ล้วนแต่ช่วยสื่อความคิดสร้างสรรค์ของแต่ละนักออกแบบมาได้เป็นอย่างดี
     
    Photobucket - Video and Image Hosting ตั๋วบัตรเข้าชมครับ

    โคมไฟสวยงามก่อนเข้างาน Photobucket - Video and Image Hosting



    Photobucket - Video and Image Hosting  ดนตรีโหมโรงวง 5 Second Rule

    Photobucket - Video and Image Hosting



    Photobucket - Video and Image Hosting

    Photobucket - Video and Image Hosting


     
    วันนี้ขอพาไปชมตัวอย่างจากนักออกแบบคนแรก
    Tawicha Knapp คุณแม่ลูกหนึ่งชาวไทย อายุแค่สามสิบนิดๆ
     
    แต่เนื่องจากผมไม่มีความรู้ด้านแฟชั่น จึงขอนำภาพมาให้ชมกันคร่าวๆก็แล้วกันนะครับ แหะๆๆๆ

    เที่ยวละไม

    ห่างหายจากสเปซไปนาน ไม่ใช่หนีไปไหนหรอกนะครับ ยังอยู่หน้าคอมแต่ทำอะไรไม่ได้ แหะๆๆ ที่แท้เอ็มเอสเอ็นอัพเดทอะไรใหม่ๆนี่เอง กว่าจะชินก็ปั้นอยู่นานเช่นกัน เลยขอนำเสนอรูปตึกสวยๆจากตัวเมืองลอสแองเจลีส อันมีชื่อว่า Disney's Concert Hall ให้ชมพลางๆ ระหว่างที่ใครหลายต่อหลายคนต้องเผชิญชะตากรรมการอัพเดทของเอ็มเอสเอ็นนี้ อิอิอิ ถือเสียว่าฟ้าหลังฝนย่อมสดใสละกันครับ อิอิอิ
    disney101
    disney102
     

    ป้ากู

     
     
     
     
    เมื่อก่อนป้ากูเป็นที่นิยมของพวกเด็กๆเสียเหลือเกิน เด็กคนไหนเห็นมักจะวิ่งเข้าใส่วิ่งเข้าหา คงเพราะสีสันที่ป้ากูเลือกใช้มักจะสดใสดึงดูด ง่ายต่อการมองเห็นแต่ไกล แน่ล่ะระดับป้ากูแล้ว ไม่เป็นรองใครหรอก ขอบอก
     
     
     
     
    แม้ว่าป้ากูชอบทำเสียงเอ็ดตะโร เด็กๆทั้งหลายที่มาแตะต้องป้ากูก็ไม่ยอมทิ้งแกไปไหน คือจับมือคากำไว้อยู่อย่างนั้น นึกสงสารป้ากูบ้างเป็นบางคราว แต่ทำไงได้นิ อยากเป็นที่นิยมเอง จะเสนอหน้าเข้าไปช่วย เด็กๆทั้งหลายก็ร้องไห้มั่ง แตกตื่นหนีไปมั่ง เออ ไม่มีเสน่ห์มั่งก็แล้วไป
     
     
    ...
    ...
    ...
    อิจฉาเหรอ? อืมมมม ก็มีบ้าง แต่เดี๋ยวนี้ไม่แล้วล่ะปล่อยป้ากูไปเหอะ...
    ...
    ...
    ...
     
     
     
     
     
     
     
     
     

    Paku

     
     
     
    PAKU หรือ ปากุ หรือออกเสียงแบบติดสำเนียงกะเหรี่ยงอย่างผมก็เป็น ป้ากู คือของเล่นชาวญี่ปุ่นที่ใกล้เคียงกับ ป๊อกแป๊ก บ้านเรา ต่างกันที่เขาจะนำไม้ทรงไข่ มาตัดขวางต่อด้ามแล้วใช้แผ่นหนังหรือปัจจุบันพลาสติกพีวีซีตรงรอยตัดระนาบ ทำให้รอยตัดทั้งสองกระทบกันดังป๊อกๆๆ เมื่อเคลื่อนไหว... เรื่องการตกแต่งก็มักจะทำเป็นตัวการ์ตูนสัตว์ หรือว่าหน้าคน  น่าจับน่าต้อง น่าเล่นด้วยอย่างนี้ "ไม่รักป้ากู จะให้ไปรักใคร"
     
     
    ... ... ... ... ... ป๊อก แป๊ก ป๊อก แป๊ก ป๊อก แป๊ก ... ... ... ... ...

    พักโฆษณา

    แม่ไก่ แม่ทัพ แม่น้ำ แม่ธรณี แม่ผัว แม่โขง แม่....ง  แม่ค้า แม่ครัว แม่สื่อ แม่พิมพ์ แม่แบบ แม่ชี แม่งูเอ๋ย แม่คุณ แม่บ้าน แม่ไม้มวยไทย แม่ยาย แม่บุญธรรม แม่เหล็ก แม่ซื้อ แม่งาน แม่สายบัว แม่แรง แม่โพสพ แม่นาค แม่รีแม่แรด แม่เจ้าโว้ย แม่ไก่ แม่กระชังหน้าใหญ่ แม่ทัพ แม่น้ำ แม่ธรณี แม่ผัว แม่โขง แม่....ง  แม่เหล็ก แม่ค้า แม่สื่อ แม่พิมพ์ แม่แบบ แม่ชี แม่งูเอ๋ย แม่คุณ แม่บ้าน แม่ไม้มวยไทย แม่ยาย แม่บุญธรรม แม่ซื้อ แม่งาน แม่ตานี แม่แรง แม่เหล็ก แม่โพสพ แม่นาค แม่รีแม่แรด แม่เจ้าโว้ย แม่ไก่ แม่ทัพ แม่น้ำ แม่ธรณี แม่ผัว แม่โขง แม่....ง  แม่ค้า แม่ตานี แม่สื่อ แม่พิมพ์ แม่แบบ แม่ชี แม่งูเอ๋ย แม่คุณ แม่บ้าน แม่ไม้มวยไทย แม่ยาย แม่บุญธรรม แม่ซื้อ แม่งาน แม่แรง แม่โพสพ แม่นาค แม่รีแม่แรด แม่เจ้าโว้ย แม่ไก่ แม่ทัพ แม่น้ำ แม่ธรณี แม่ผัว แม่โขง แม่....ง  แม่ค้า แม่สื่อ แม่ครัว แม่พิมพ์ แม่แบบ แม่ชี แม่งูเอ๋ย แม่คุณ แม่บ้าน แม่เหล็ก แม่ไม้มวยไทย แม่ยาย แม่บุญธรรม แม่ซื้อ แม่งาน แม่สายบัว แม่แรง แม่โพสพ แม่นาค แม่รีแม่แรด แม่เจ้าโว้ย แม่กระชังหน้าใหญ่
     

    mag2mag3

    mag4mag1


    ขอบคุณเพลง(แอบก๊อปมาจาก น้อง[v] )

    โคแก่

    นอกจากบรรดาเฒ่าหัวงูที่หลายต่อหลายคนต้องระวังตัวแจแล้ว ยังมีโคแก่อีกหนึ่งที่เพ่นพ่านไปมา ราวกับเป็นสิ่งน่าสะพรึงกลัวแก่ผู้ที่พบเห็น กรณีเหล่านี้ก็ต้องขอยกให้คุณผู้หญิงทั้งหลายไปหาตำรับตำราศึกษาเพื่อระวังตัวกันเอาเองนะครับ ผมบอกความลับไม่ได้หุหุหุ ไม่ง้านจะกลายเป็นหนอนบ่อนไส้ไปเสียนี่
     
    แต่ว่าวัวแก่ของผมวันนี้ไม่ได้เคี้ยวหญ้าอ่อนครับ มันเคี้ยวหมากฝรั่ง ถ้าเคี้ยวแล้วถุยดีๆลงถัง ก็คงเป็นคนปรกติ แต่วัวมันไม่ค่อยคิดแบบคนครับ คงกะว่าเหมือนเคี้ยวเอื้องเก็บไว้ยามยาก นึกอยากเคี้ยวก็ขย้อนออกมาเคี้ยวเหมือนหญ้า ทว่าหมากฝรั่งคงจะติดคอครับเลยต้องถุยออก แปะเก็บไว้ตามใต้โต๊ะบ้าง ที่เก้าอี้บ้าง ขี้เกียจหน่อย ก็ลงมันบนพื้นเนี่ยล่ะครับง่ายดี พวกวัวเหล่านี้จะเป็นเหมือนเจ้ากรรมนายเวร ของคนที่เดินมาเหยียบหรือว่านั่งทับหมากฝรั่งที่ว่านั่นเอง
     
    วันนี้มียันต์มาปราบวัวแก่เหล่านี้ครับ เขาบอกให้พกติดตัวไว้ ความหนาก็สุดแสนจะบาง บางกว่ากลักไม้ขีดแบบแบนที่แจกตามร้านอาหารเสียด้วยซ้ำครับ ทั้งยังมีสาระ(ที่ไม่รู้จะรู้ไปทำไม)ให้อ่านอีกด้วย วิธีใช้ก็ง่ายนิดเดียว เคี้ยวหมากฝรั่งเสร็จแล้วก็ฉีกออกมาหนึ่งแผ่น แปะหมากฝรั่งไร้ค่าของท่านพับกระดาษแล้วก็วางไว้ตรงไหนก็ได้ถ้าไม่อยากเดินไปหาที่ทิ้งให้เป็นที่เป็นทาง เท่านี้ก็ไม่ต้องคอยรับคำสาปแช่งจากชาวบ้านที่เขาไม่รู้อิโหน่อิเหน่แล้ว รับรองว่า วัวแก่จะอายุยืนขึ้นจนเหนียงยานได้ถึงยอดหญ้าอ่อนแน่ๆครับคราวนี้

    GumRaps

    001002