หลังจากวันนั้น ออดี้ ก็โดนใครต่อใครล้อเรื่องเอว่อนไปพักใหญ่ ทว่ายังไม่ครบอาทิตย์ดี.....สาวมิสทีนก็กลับมากินข้าวกับป้าผมสีดอกเลาอีกคนนึงที่เธอแนะนำว่าคือคุณแม่ของเธอนั่นเอง คราวนี้ออดี้จึงออกปากให้เพื่อนร่วมงานอีกคนไปบริการแทน เพราะกลัวถูกติงเรื่องโคโลญจ์ชาแนลอีก

"มีเกี๊ยวน้ำหนึ่งถ้วย ก๋วยเตี๋ยวเรือเนื้อเผ็ดกลาง ราดหน้าหมูหมักและเบียร์สิงห์ขวดนึงนะครับ" บริกรทวนให้มิสทีนฟัง ก่อนสั่งอาหารทั้งหมดเข้าครัว คิดในใจว่าโต๊ะนี้ก็ไม่มีอะไรนี่นา ทำไมออดี้ถึงต้องหนีไปโต๊ะอื่นด้วย

แล้วทั้งมื้อของครอบครัวมิสทีนก็ผ่านไปได้ด้วยดีด้วยฝีมือเตเต้ บัณฑิตจุฬาฯที่มาหากำไรชีวิตด้วยการเรียนรู้ชีวิตที่อเมริกา งานบริการเป็นงานเสริมของเต้ระหว่างการเรียนต่อโทเช่นเดียวกับเด็กนักเรียนหลายๆคนที่นี่ ด้วยความที่เตเต้เคยทำงานเป็นเซลล์แมนที่เมืองไทยจึงมีนิสัยคุยเก่งจึงแวะทักทายกับลูกค้าเป็นประจำ แต่ก็มิวายทำหน้าที่เสนอขายอาหารเพื่อเพิ่มยอด เอ๊ยเพื่อให้ลูกค้าได้ชิมอาหารหลากหลายด้วย เหมือนกับที่โต๊ะมิสทีนวันนี้เช่นกัน 

มิสทีน "น้องๆ Check please"

มือทั้งสองไพล่ไว้ที่ช่วงท้อง ยืนตรงแล้วเตเต้ก็ถามกลับไปว่า "ไม่รับอะไรเพิ่มเหรอครับ ทางเรามีของหวานเยอะแยะเลยครับ ทั้งไอติม กล้วยทอด ขนมปังปิ้ง และ.."

มิสทีนมองดูรายการขนมแล้วก็ขัดขึ้นว่า "Ice-cream ที่ร้านนี้ใส่ Liquor ด้วยหรือเปล่า?"

เตเต้ "ไม่ได้ใส่ครับเพราะลูกค้าเรามีทั้งเด็กและผู้ใหญ่ แต่ว่าเราทำเองเลยนะครับ ทั้งกะทิ ชอคโกแลต ชา...."

มิสทีน "อุ๊ย Price ขนาดนี้ ใครจะไปกิน ไปซื้อ Supermarket ได้เป็น Quart quart"

เตเต้ตกใจนิดหน่อยกับตรรกะของลูกค้าที่อยู่เบื้องหน้า "ไม่เป็นไรครับ แหะๆๆ" พลางหันหน้าไปยังหญิงชราร่างเล็กที่นั่งอยู่ข้างมิสทีน ผมขาวดัดฟูอยู่เหนือต้นคอทำให้เธอดูคอยาวขึ้น "แล้วคุณน้า ไม่รับอะไรอีกเหรอครับ? เรายังมีทีรามิสุ หรือขนมอย่างอื่นด้วยนะครับ"

หลังจากฟังบทสนทนามาครู่หนึ่ง เมื่อโดนถามเจาะจงเช่นนี้หญิงชราก้มหน้าลงนิด เธอจับขาแว่นด้วยมือซ้ายดึงให้ออกมาอยู่ช่วงกลางสันจมูก แล้วเหลือบตาขึ้นมองเตเต้ก่อนเอ่ยปากตอบด้วยเสียงโทนสูงแต่ช้าๆแบบป้าใจดี "มีขนมอะไรไทยๆไหมล่ะ?"

เตเต้ยกมือขวาที่ไพล่อยู่ ผายออกไปข้างๆแล้วตอบว่า "มีกล้วยทอด ขนมปัง(ปิ้ง)สังขยา แล้วก้อรวมมิตรครับ"

หญิงชรา "ไม่ล่ะจ้ะ ป้าทำเป็น"

เสียงผึง....ราวกับสายกีตาร์ที่ก้นบึ้งของพนักงานคนหนึ่งขาดลง.....เตเต้จึงตอบไปว่า"ไม่เป็นไรครับ งั้นเดี๋ยวจะเอาใบเสร็จมาให้นะครับ...ว่าแต่ทานเบียร์สิงห์ไปแล้ว ไม่ลองเบียร์ช้างบ้างเหรอครับ?" แล้วสำทับด้วยภาษาอังกฤษอีกรอบว่า

"Have you tried beer Chang yet?"

...

ต้นปี ก็ต้องถือว่าเป็นปีใหม่ ใครๆเขาก็ไปทำบุญกัน ผมเลยไม่อยากไป เพราะว่าที่วัดคงจะมีคนเยอะแยะมากมายเต็มไปหมด อาหารก็คงจะเหลือทิ้งเหลือขว้าง พระท่านก็ฉันไม่หมด น่าสงสารจริงๆที่พวกเราแบ่งๆกันไปหาท่านไม่ได้.....ท่านเลยได้ฉันแบบเกินๆขาดๆ ยังไงน่ะเหรอ ก็วันหยุดก็บิณฑบาตรได้เกินที่จะฉัน ส่วนวันธรรมดาก็แทบจะหาคนมาทำบุญใส่บาตรไม่ได้เลย ถ้าไม่บังเอิญเป็นวันเกิด

วันนี้โชคดีหน่อย มีเพื่อนแนะนำให้รู้จักว่าไอ้บล็อคนี่ กับเอ็มเอสเอ็นทำอะไรได้บ้าง เลยฉลาดทันเทคโนขึ้นมาอีกหน่อย เห็นใครๆทำกันมาตั้งนาน (แอบอิจฉาเล็กๆว่าอยากทำมั่ง) ก็ได้ฤกษ์เสียที ตอนแรกๆก็งง ว่าเขาหาอะไรมาเขียนได้กันเป็นวรรคเป็นเวร ตอนนี้ก็รู้แล้วว่าเราเองก็หาวรรคเวรดังกล่าวมาเขียนได้อย่าง.....พรั่งพรู ส่วนคนอ่านจะถูกใจหรือไม่นั้น ช่างมันเถิด เรื่องของผม ผมจะเขียนน่ะ อยากอ่านก็อ่านไป อ่านไม่ได้ ก็........ช่วยๆไปดูรูปแทนละกัน เหอๆๆ

ปีนี้ตั้งใจว่าเอายาไปถวาย เพราะที่ทำงาน มีแต่คนไม่สบาย เลยนึกถึงพระท่าน ว่าถ้าเกิดท่านไม่สบาย ใครจะถวายหยูกยา เลยตัดสินใจซื้อยา...แก้ไอ ยาแก้ปวด และก็ยาแก้ท้องอืดท้องเฟ้อ ก็ไม่ได้แช่งให้ท่านป่วยหรอก แต่ว่าเห็นคนป่วยรอบๆข้างตัวเองก็อดไม่ได้เหมือนกันที่จะห่วงท่าน

แต่อย่าหาว่างั้นว่างี้เลย ไปมาก็หลายวัด ถวายยาแล้วก็หลายชุด ไม่เห็นพระหรือชีวัดไหนท่านป่วยกันเลย แข็งแรงกันราวกับออกกำลังกายสม่ำเสมอ ชักสงสัยแล้วซีว่ายาที่ถวายไปจะเป็นประโยชน์หรือเปล่า ถ้าไม่ได้ใช้ก็โชคดีของคณะสงฆ์ไป แสดงว่าไม่มีโรคภัยเบียดเบียน ปัจจัยเราคงได้เป็นเครื่องช่วยยามฉุกเฉิน

พออีกวันก็กลับไปทำงาน....เจอป้าๆน้าๆ ที่ทำงานก็ถามว่าปีใหม่ไปทำอะไรกันมา บางคนก็ไปวัดวันขึ้นปีใหม่ บางคนก็ไปกินข้าวกับญาติ นานๆทีจึงจะได้เจอกันน่ายินดียิ่งนัก พี่อีกคนก็เข้ามาบอกว่านอนทั้งวัน รักษาตัว จะได้มาทำงานได้ต้นปี ถือว่าทำเงินสะพัดแต่ต้นปี จะได้มีฤกษ์มีชัยกับเขามั่ง เป็นความคิดที่ไม่เลว ต่างกับอีกคนที่เพิ่งเดินเข้ามา แล้วบอกว่าเนี่ย ขอถูกหวยรับปีใหม่หน่อย เราก็เฮ้อ.....คิดได้แฮะ  แล้วป้าอีกคนก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา "ขอโทษๆๆ รถติด มาสายไปหน่อย" ทุกคนก็ยิ้มๆ ไม่ได้ว่าอะไร เห็นว่าไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตาย.... "ป้าๆๆ ไปไหนมาน่ะ วันปีใหม่?" ผมถามอย่างอดอยากรู้อยากเห็นไม่ได้ ป้าแกก็ตอบไปเนือยๆว่า "อ๋อ ไปวัดมา" ทุกคนร้องโห ..."ทำไมไม่เจอล่ะ วัดไหน?" น้าอีกคนร่วมแสดงความเห็น"เออ ฉันก็ไปวัด xxx มา พี่ไปวัดไหนล่ะ ตอนกี่โมง?" ป้าแกยิ้มเย็นๆ หายใจเข้าลึกๆ แกคงได้ของดีจากวัดนี้มาแน่ๆ จึงทำให้แกดูสงบอย่างนี้ แม้ว่าจะเพิ่งวิ่งตารีตาเหลือกเข้ามาไม่นานนี้ก็ตาม แล้วแกก็พูดช้าๆว่า "อ๋อ ข้าไปวัดดวงมา เนี่ยปีนี้คงดวงขึ้น แทงไปสามตา ได้มาสามตา"