---

 

 

 

 

 

---

 

 

 

 

 

 

---

 

วันนี้ตื่นมาแล้วรู้สึกสดชื่น นั่งๆนึกไปก็เหมือนกับวันนั้น.....

 

วันแรกที่.... สวนสัตว์เปิดใกล้บ้านแห่งใหม่ที่ถือกำเนิดขึ้นมาเพื่อคน(โดยเฉพาะเด็กๆ)ในชุมชม ใกล้แบบว่าเดินจากบ้านไปก็ได้ ยังไม่ทันเหนื่อยก็ถึงแล้ว เพราะมันอยู่ตรงข้ามบ้านผมเลยครับ ผมรีบตื่นแต่เช้าเตรียมข้าวของ เพราะเล็งๆไว้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วว่าจะจับจองตรงไหน รีบหอบข้าวของกุลีกุจอพะรุงพะรัง โชคดีที่อยู่ใกล้บ้านเลยวิ่งไปมาหลายรอบได้ เหอๆๆๆ

 

ทุกอย่างในสวนสัตว์แบ่งเป็นสัดเป็นส่วน สัตว์ทุกชนิดมีที่ของตัวมันเอง ค่าเข้าก็ไม่แพงเรียกว่าเด็กๆจ่ายได้เอง หน้าประตูทางเข้ามีขายอาหารสัตว์อยู่นิดหน่อยเพราะเพิ่งเปิดวันแรกเลยยังไม่ค่อยพร้อม ตะกุกตะกักเรื่องหีบห่อและการทอนเงินบ้าง  แต่ข้อดีอีกอย่างคือ ผมไม่ต้องเสียค่าเข้าครับ เพราะอะไรเหรอเพราะว่าผมเป็นคนเปิดสวนสัตว์นี้เองน่ะสิครับ

 

ที่ตั้งของสวนสัตว์ของผมก็อยู่หลังโรงหนัง โดยยึดตรงประตูทางออกที่เขาไม่ใช้แล้วด้านหลัง จะมีบันไดและรั้วให้เสร็จ ผมมีหน้าที่แค่เอาเสื่อมาทำฉากล้อมรอบ แล้วหอบกรง กล่องบรรดาสัตว์น้อยใหญ่ทั้งหลายที่อยู่ในอาณัติ เหอๆๆๆ ผมมีตั้งแต่แมงมุมกำลังตั้งท้อง ตัวอ้วนเป่ง แต่ตอนนั้นยังไม่ได้พันธุ์ตัวมีขนที่อยากได้มากมาเลย ถัดมาก็กรงนกหงส์หยกครับมีสามตัว ทั้งๆที่คนขายบอกให้เลี้ยงเป็นคู่ ผมต้องเผื่อมันตายเอาไว้ด้วย (ฮ่าๆๆๆ) เขยิบมากรงเอ๊ยกล่องข้างๆเป็นงูเขียวปากจิ้งจกครับ ตัวนี้ดื้อมาก ตอนอยู่ในบ้าน ชอบหนีออกนอกกล่อง หาก็ยากเพราะว่าตัวเล็ก วันนี้เลยต้องจับตามองเป็นพิเศษ เมื่อดูงูเสร็จถ้าก้มหน้าลงมาต่ำหน่อย จะเห็นกะละมังมีเต่าอยู่สองตัว อันนี้ไปยืมเพื่อนมาเพราะว่าที่บ้านไม่ให้เลี้ยงเต่า (จริงๆงูก็ไม่ให้เลี้ยงแต่ว่าแอบๆเอาคับ) เลยได้ตู้ปลาทองมาด้วยเลย มีปลาหัววุ้นสองตัว ปลาทองอีกสองตัว และเมื่อบ่ายหน้ามาตรงกรงสุดท้าย กระต่ายสองตัวอวบอ้วนปุกปุยก็นอนจ้องคนเข้าเยี่ยมชมตาแป๋ว   แน่ล่ะครับเมื่อมีเต่ากับกระต่าย อาหารที่ผมนำมาเสนอให้เด็กๆที่มาเที่ยวสวนสัตว์ในครั้งนี้ก็คือ ผักบุ้งนั่นเอง ส่วนปลาทองเราก็มีอาหารเม็ดแจกให้ผู้เข้าชมครับ

 

ผ่านไปหนึ่งวัน วันแรกทำรายได้ไม่เลวได้มาห้าบาทเท่ากับค่าผักบุ้งหนึ่งกำพอดี ขอบคุณลูกค้าทุกท่านที่มาอุดหนุนนะครับ คราวหน้าจะหาอะไรมาให้เข้าดูชมกันอีก

 

 

---

มีน้องบางคนเคยถามผมว่า...ผมทำอะไรไม่เป็นบ้าง? ผมบอกว่าไม่รู้หรอกจนกว่าจะได้ทำ อันนี้ขอเอามาตอบได้ไหมว่าสวนสัตว์ก็เคยเปิดมาแล้ว ??? อิอิอิ

หลายคนคงพอระแคะระคายมาบ้างว่าเวลารับน้องของคณะสถาปัตย์ แต่ละอาทิตย์จะเขาจะมีโจทย์ให้น้องรหัสแต่งตัว หรือคิดงานสร้างสรรค์ประมาณว่า...เอาชื่อฉายาพี่รหัสมาให้น้องนำเสนอ หรืออย่างครั้งหนึ่งตอนที่ผมเจอ พวกเราโดนโจทย์ "ปลา..."

 

โห หัวหน้าชั้นปีต้องมานั่งทำลิสต์ว่าใครจะทำปลาอะไร ไม่ให้ซ้ำ แน่ล่ะครับพวกเราไม่ได้เป็นปลาสำลีทอดกรอบหรอกครับ มันเกินความสามารถ แต่มาลองดูคร่าวๆว่าตอนที่พวกพี่บอกให้พวกเรานำเสนอ "ปลา" มีดังนี้ครับ

 

พี่ๆเขาจะเริ่มชี้คนที่เขาสงสัยว่าปลาอะไรออกมาทายกัน

 

เพื่อนผมคนแรกมาในชุดกาวน์สีขาว มีที่ฟังหัวใจเต้นผู้ป่วย(ปลาหมอ)

 

คนที่สองถือกระดาษหนังสือพิมพ์เป็นฉบับๆ แล้วฉีกทีละหน้า โยนลงพื้น....(ปาไปนู่น) แหะๆๆเล่นงั้นเลยนะ

 

คนที่สามเดินอุ้มลูกบอลมาถึง ก็ปาเฉี่ยวหัวรุ่นพี่ไป รุ่นพี่"เฮ้ยอะไรวะ"  (ปาไม่โดนคับ) รุ่นพี่เริ่มเหงื่อตกสั่งหยุดบอกว่าคุณๆๆๆ ไหนมีไอ้คนที่จะปาโดนหรือเปล่า ไม่ต้องนำเสนอนะ พวกผมก็นั่งขำใหญ่ โชคดีผมไม่ได้นำเสนออะไรแนวนั้น ไม่งั้นคงเกรงๆเหมือนกันครับ แล้วผมก็หยิบคุกกี้ขึ้นมากินระหว่างเพื่อน ค่อยๆทยอยออกไปนำเสนอ ทีละคน แล้วถึงให้คนต่อไปขึ้นมา

 

ต่อจากนั้นก็มีตั้งแต่ คนเอาธนูมาปักลงกระดานวงกลมแดงสลับขาว (ปักเป้า)

 

 มีสองคนเดินติดมาด้วยกัน บอก(ปลาทูค่ะ)  แล้วอีกคนก็ใส่หน้ากากหลังหัว เป็น (ปลาทูน่า)

 

มีอีกคนแน่กว่าเขาเอาแผ่นโฟมทำเป็นรองเท้าแตะ แล้วทาบหลังไว้ (ปลาตีนคับ)

 

แล้วรายชื่อก็มาเรื่อยๆ อยู่กลุ่มนึง ออกมาสามคน มีผ้าใบติดหลังกันมาใส่หน้ากาก แล้วแนะนำตัวกันว่า (ปาร์แมน) ที่ใส่กระโปรงและหน้ากากสีชมพูก็ (ปาร์โกะ) ส่วนคนที่สามนี่ก็ลำบากหน่อย ต้องอู้ๆอี้ๆ ทำท่าลิง (ปาร์บูบี้)

 

เพื่อนสนิทผมอีกคนก็เดินออกมาในชุดนักศึกษา พวกพี่ก็มองหน้าว่าไม่ได้เตรียมตัวมาเหรอคุณ เพื่อนผมบอกว่าเตรียมครับ แล้วเป็นอะไรไหนว่าไป ผมเป็น ปานักศึกเสน ครับ (นายคิดแน่มากขอบอก) พวกเราฮากันกลิ้งครับ ขนมที่ผมถืออยู่กระเด็นตกพื้นเลย

 

คนถัดไปก็พันสำลีมารอบตัวเลยครับ มาถึงไอ้เพื่อนผมคนนี้ก็ดึงสำลีมากระจุกนึง แล้วเอาไฟแช็คจุดไฟ โอวไม่...มันทำทอดกรอบไม่ได้ แต่มันทำ(ปลาสำลีเผา)ได้ครับ พี่ๆหมั่นไส้ เลยเอาไฟแช็คไปจุดสำลีตรงก้นเพื่อนผม เล่นเอาผมที่กำลังดื่มน้ำอยู่เกือบสำลัก ขำแทบตาย แล้วนี่เองทำให้พี่คนนึงก็มองมาที่ผม ตายล่ะหว่า ถึงคราวซะแล้ว พี่คนนั้นเขาก็ตะโกนขึ้นมาว่า "คุณๆ คุณเอาแต่ขำเพื่อน คุณแต่งเป็นอะไร"

จริงด้วยครับผมแต่งตัวธรรมดาเสื้อยืดกางเกงขายาวรองเท้าเทนนิส สะพายย่ามผ้าฝ้ายสีหม่นๆ ผมมันจะปลาอะไรเนี่ย...

ผมค่อยๆเดินไปข้างหน้าเพื่อนำเสนอ

 

"คุณแต่งตัวอะไรเนี่ย กินแรงเพื่อนๆเขาจัง ไม่คิดเลย เห็นคุณเอาแต่ขำไปยัดไป ไม่หยุดมาตั้งแต่ต้นแล้ว ไหนว่าไป"

ผมนาย xxxxx นักศึกษาชั้นปีที่หนึ่ง คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัย xxxxx รหัสประจำตัว xxxx ผมเอามือล้วงย่ามหยิบขนมปังแซนวิชที่กินค้างอยู่ก่อนที่จะโดนเรียกขึ้นมากินต่อ แล้วพูดพลางแซนวิชอยู่ในปากว่า "ผมปลาแดก" ครับ

 

 

 

 

---

หลายคนเดาว่าผมต้องเป็น ปาราดร (ภราดร) ตอนนั้นผมหล่อกว่าครับ เอ๊ย ไม่ใช่สิ ภราดรยังไม่ดังครับ เรื่องมันนานมากแล้วจริงๆ 555 ว่าแต่เอ ผมมีลางให้เป็นปลา(แดก)มาตั้งแต่ครั้งกระนั้นหรือนี่ เพิ่งนึกออก 555

หลายคนไม่เชื่อว่า ไสยศาสตร์มีจริง ซึ่งผมก็ไม่เถียงครับเพราะไม่มีหลักฐานมาแสดงอยู่ดี แต่ผมคิดว่าในเมื่อ"พุทธคุณ"ท่านยังมีอยู่จริง "คุณไสยฯ(ด้านมืด)" ก็คงต้องมีอยู่ด้วยเพราะมันเป็นการสมดุลย์ในธรรมชาติ เหมือนหยินกับหยาง

 

คงได้ยินกันบ่อย กับเรื่องเสกตะปู หนังควาย เส้นผม หรือแม้แต่เศษเล็บเข้าท้อง ซึ่งหลายรายการทีวีก็ได้ไปพิสูจน์มาแล้วว่า บางกรณีแก๊งค์สิบแปดมงกุฏต้มตุ๋นชาวบ้าน แต่บางกรณีก็พิสูจน์ไม่ได้ หมอหรือพยาบาลที่เอ็กซเรย์เจอตะปูของจริงอยู่ข้างในร่างกายผู้เคราะห์ร้าย เพราะฉะนั้นเรื่องเหล่านี้เป็นความเชื่อส่วนบุคคลไม่มีข้อมูลที่หามาด้วยตัวเอง

 

เมื่อสิบกว่าปีที่แล้วผมยังจำได้ ตอนไปตลาดโต้รุ่ง เพื่อหาข้าวกินตอนตีสอง ไปกับพี่และน้องอีกสองคน ผมสั่งหอยทอด และน้ำแข็งเปล่า พี่ผมสั่งคะน้าหมูกรอบราดข้าว น้ำแข็งเปล่า น้องผมคนแรกสั่งบะหมี่เป็ด โค้กหนึ่ง น้ำแข็งเปล่าหนึ่ง และคนสุดท้ายสั่งข้าวต้มปลา กับชาดำเย็น

พนักงานเสิร์ฟยกแก้วน้ำพลาสติกสีสดใสเต็มไปด้วนน้ำแข็งมาแก้วนึง น้ำเปล่าสองแก้ว โค้กหนึ่งขวด และชาดำเย็นในแก้วมีหูจับ พวกผมก็นั่งดูดน้ำล้างปากพลางรออาหาร น้องผมก็รินโค้กใส่แก้วน้ำแข็งแห้ง อีกคนก็ดูดชาดำเย็นจนเกือบครึ่งแก้วรวดเดียว ไม่นาน พนักงานเสิร์ฟก็ยกอาหารมา กับข้าวพวกเราน่ากินมาก หรือว่าอารามหิวก็ไม่ทราบ แต่ว่าทุกอย่างดูน่าเอร็ดอร่อยไปหมดครับ แล้วเราก็เริ่มลงมือจัดการสำรับที่อยู่ตรงหน้าอย่างไม่เกรงใจกัน ไม่ทันพริบตากับข้าวทุกอย่างเกลี้ยงจาน ผมรีบดูดน้ำเปล่าตามจนหมดแก้ว ประมาณว่าสงสัยชูรสคงเยอะแน่ๆ เพราะว่ายังไม่หายหิวน้ำเลยครับ พนักงานรีบกุลีกุจอมาเติมน้ำให้โต๊ะผม ส่วนเจ้าคนที่กินชาดำเย็นเลยต้องสั่งน้ำเปล่าเพิ่มอีกแก้ว คนที่สามไม่เท่าไร โค้กยังเหลืออีกครึ่งเทลงไปให้หมดก็พอดีได้แก้วที่สองครับ แล้วทั้งสี่ก็ดูดน้ำในแก้วหมดลงรอบที่สอง....

 

แล้วเจ้าคนที่สามก็นั่งตัวแข็งทื่อราวกับโดนมนต์สะกด

"เฮ้ย เจ้าสามเป็นอะไร?" ผมถาม เจ้าสามไม่พูดไม่จา แต่ผลักแก้วโค้กที่ดูดหมดแล้วมากลางโต๊ะ ทุกคนชะโงกหน้าไปดู แล้วก็ถอยครูดออกมาจากโต๊ะครับ

 

 

แมลงสาปตัวเต็มวัย นอนสงบแน่นิ่งอยู่ท่ามกลางก้อนน้ำแข็งบางๆที่ละลายเกือบหมดแล้วไม่กี่ก้อน ผมสงสัยว่าต้องเป็นแมลงสาปชื่อไทยชื่อนาก  ชื่อฝรั่งชื่อโรส เพราะว่าหลังจากเขี่ยออกมาบนโต๊ะดู เธอตายทั้งกลม แถมจมน้ำแบบไททานิค